boeken

De Veldkeuken

Het begon als gimmick; René en Juliette die met hun ventwagen buiten het bezoekerscentrum Amelisweerd stonden. Ze verkochten koffie, thee, koek, cake. Op een benzinebrander konden ze iets warm maken. Bij slecht weer zaten ze verscholen in hun regenjassen. Een wakkere ambtenaar zag wel iets in dit duo. Hij bood hen het bezoekerscentrum aan; daar mochten ze hun gerechten dan verkopen. En zo begon bakkerij/traiteur/restaurant de Veldkeuken.

Inmiddels zijn ze zestien jaar verder. De ventwagen is niet meer nodig. Er is een bakkerij (in het koetshuis van Nieuw-Amelisweerd), er is een landgoedcafé op Oud-Amelisweerd en er is een uitspanning in de uiterwaarden bij Culemborg: Werk aan het Spoel. Groentes, kruiden en bloemen komen van de andere Amelisweerd landgoed bedrijven. ('Elke dag komt een medewerker van de moestuin langs met een kruiwagen vol verse groenten, waarop wij onze menukaart baseren.) Zuivel komt van DB bedrijf de Hondspol in Driebergen, beroemd om hun lekkerste yoghurt. Sinds 2011 is De Veldkeuken officieel EKO gecertificeerd. Prachtige bedrijvigheid daar in dat landgoed, juist buiten Utrecht. Favoriete wandelbos en pleisterplek voor heel hip Utrecht.

broodbakker René van der Veer

Ha, leuk. Ik heb hem een half jaar geleden geïnterviewd voor Bakkerswereld, dus ik weet het één en ander van René.
Broodbakken, dat deed zijn moeder al zelf, dus dat 'kon' hij al. Toen het menens werd met die bakfiets, struinde hij internet af (hulde aan Noel Haegens van Classofoods, zie hier) en ging hij bij Franse bakkers in de leer. En zo is het dus niet verwonderlijk, dat hij vanaf het begin van De Veldkeuken werkte met voordegen (was nog onbekend in Nederland). En zo sprak het ook vanzelf dat hij een oven aanschafte met stenen vloer. René rené comme boulanger, als ik het zo mag zeggen.

veldkeuken01Veldkeuken kookboek

En nu is er dus ook het Veldkeuken Kookboek. Geweldig. Beproefde recepten van De Veldkeuken, die we zomaar krijgen. Broden en kleine broodjes. Croissants. Broodbeleg. Taarten en koeken. Hartige taarten. Salades. Hapjes. Soepen. Drankjes. Jam, gelei en chutney. Zo. Alles waar zijzelf jaren op gezwoegd hebben, geven ze zomaar aan de lezer. Met allerlei praktische aanwijzingen erbij, zoals bij de courgettesalade die ik gisteren maakte (wat een vondst, om slierten courgette rauw te eten): voeg de dressing pas toe net voor het opdienen, anders zien de courgette slierten er niet meer uit. Wie komt op het idee van een snijbietenquiche. Zij dus. Waarschijnlijk volop bietenloof; prachtig dat ze hier een bestemming voor hebben gemaakt. De broccoliequiche heb ik nu twee keer gemaakt. Heerlijk. Lekker bomvol slagroom, eieren en een beetje geraspte kaas dat volgens mij nu - september 2015 - allemaal weer mag. (Liever volvet echt, dan mager kunstmatig). En wat een vondst, om het deeg met een beetje bakpoeder te maken. Op deze manier is het voor iedereen simpel, niks geen gedoe met gist en rijstijden enzovoort. Bakpoederdeeg, dat even een halfuurtje in de koelkast moet opstijven en dan kun je gelijk gaan uitrollen. Prachtboek. Mijn kerstdiner ga ik dit jaar samenstellen uit Het Veldkeuken Kookboek. Maar we zijn hier om brood te bakken.